TUT ELiMDEN

Tut elimden kızım
Küçükken köyün yamaçlarında oldugu gibi.
O zaman uçurumlardı korkun,
Yada yamaçlar,
Uzatırdin elini tut diye,
O yamaçlar korumalıydı kızım
Küçüktün sen.
Tut diye uzatırdın elini
Kücük bir tehlike gördügünde.
Bana yada annene
Şimdi büyüdün,Kocaman oldun.
Tut elimi yine kızım
beraber yürüyelüm sokaklarda.
Sokaklar korumasız
sokaklar kapısıs, kilitsiz,
Güven kalmadı sokaklar da.
Tutmalısın birinin elinden,
Yada birileri tutmalı senin elinden.
Sana ben canım dedim hep
En içten diyense annen oldu.
Çok kişilerde canım diyecek sana
Hatta çiçekler verecekler.
Çok iyi bak, çok iyi tanı.
sen uçuruma yuvarlansan
ilk arkandan atlayan annen ve ben olurum
işte o canım diyende atlayabilmeli beşinden.
Böyle olmalı canım diyen.
Onu ara ve bul kızım
İnsanlar güvensiz
Sokaklar kapısız ve kilitsiz.
Bırakma elimi hıçbir zaman kızım
Hep tut elimden,
Ben seninleyim.

Ve Sen oglum
Yanımda ol hep, gir koluma.
Sag kolum ol
Yada arkamda ol bir ömür.
O zaman bende önündeyim,
Yol gösterenin...
Sen sag kolum ,
Ve, Sen arkamda olunca, ben varım.
Ben önünde oluncada sen daha güclüsün.
Yürüyelim..
Beraber aşalım zorlukları.
Korkmuyorum hayattan.
Sen varsın arkamda.
Sende korkma,ben varım önünde.
Senin önünde yol gösterenin ben,
Benimde arkamda sen olduktan sonra,
Yaşamak ne güzel
Hoş geldin hayat.

halil aktaş (28 hazıran 2009)