Ömrüm son baharda, sarardı yaprak.
Sararan yapraklar, durmuyor dalda
Bir rüzgar bekliyor, savrulmak için
Yakındır uçacak, her halükarda.
Gelecek bu rüzgar, esecek bir gün
Koparıp dalımdan, alacak bir gün
Sırtımız topraga, degecek bir gün
İnsan bir fanıdır, gidecek bir gün
Sararmış yapragın, bellidir sonu
Hiç kimse dalında, tutamaz onu
Her canlının mutlak, vardır bir sonu
Sırası gelince, gidecek bir gün.
Halil Aktaş (20 temmuz 2009)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder