Burada yayinlanmakta olan siirlerin hepsi kendi yazdıgım siirlerimdir. Yere zamana mekana göre duygularımı sizlerle paylaşmak istedim. Paylaşmak güzeldir.
Yasal Uyarı : Bu sayfadaki tüm yazı ve sözler Halil AKTAŞ'a ait olup, kısmen veya tamamen izinsiz olarak alınması, kopyalanması ve kullanılması, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu’na göre suç teşkil etmektedir. Tüm hakları saklıdır.
19 Haziran 2011 Pazar
BABALAR GÜNÜ
BABALAR GÜNÜ
Bu gün babalar günü,
Bir baba gördüm, mutlumu mutlu
Bir elinden kızını tutar, diğerinde oğlu
Kutlamışlar gününü babalarının
Eli ellerindeydi babalarının
Yürüyorlardı…
Mutluluk vardı.
Hepsinin yüzünde, yeterince…
Bu gün, babalar günü.
Üç çocuk gördüm ellerinde çiçekler
Bahçeye koşan.
Babaları göründü, bahçe içinde.
Sundular çiçekleri babalarına…
Sarıldılar boynuna.
Öptüler…
Mutluluk…
Bir başka güzeldi o an.
Hayat bir başka anlamlıydı.
İşte bu!
Babayı mutlu kılan.
O an, bir başkaydı hayat
Bu gün babalar günü,
Bir baba gördüm.
Hüzünlü…
Vatandan, çocuklarından uzak.
Kader, savurmuş gurbet ellere.
Terk etmiş. Yalnızlığa…
Babalar günü,ve yapayalnız.
Tek umudu var şimdi.
Teknoloji…
Koştu bilgisayar başına…
Baktı,var mı çevrimiçi olan?
Oh ne güzel varlarmış.
Açtı kamarasını özlemle…
Kutladı çocuklar babalar gününü
Her iki tarafın duygulu bakışları
Hasret, Özlem ve buruk bir sevinç
Gözlerde biriken yaşlar…
Bu gün babalar günü,
Bir baba gördüm. Kederlimi kederli
Gurbette yalnız…
Teknolojiden uzak…
Vatandan uzak
Yalnızlık bükmüş belini…
Bu gün babalar günü,
Aramak istedi
Bu gün babalar günü olurmuydu?
Hayır.
Onlar aramalıydı.
Üzüldü boynunu büktü.
Telefonu çaldı o an.
Aradılar işte…
Kutladılar babalar gününü.
Mutluydu…
Çok duyguluydu…
Hasret dolu bir mutluluktu bu
Hissettirmedi içindeki acıyı
Gülümsedi Öylece…
Bu gün babalar günü,
Bir baba gördüm.
Hüzünlü mü hüzünlü…
Yaşlımı yaşlı…
Yoktu, arayanı soranı.
Hayatı geçiyordu gözlerinin önünden.
Film şeridi gibi…
Neler yapmamıştı ki çocuklar için.
Ne zorluklara katlanmıştı.
Nelere göğüsgermişti…
Ne mülkler kazanmıştı onlara…
Ama şimdi…
Terkedilmişti ve yapayalnızdı…
Sadece…
Onunla aynı kaderi paylaşanlar vardı yanında.
Huzurevi olmuştu mekânı.
Gözleri yaşlı bir baba
Ağlıyordu babalar gününde sessizce…
Bu gün babalar günü,
Çocuklar gürdüm.
Babaları uzaklarda…
Yüzleri hüzünden solmuş
Hasret bürünmüş her yanlarına
Bu gün bir başka acı veriyor hayat.
Ne olur babamız olsaydı derken.
Babalarının elinden tutan…
Çocuklara bakarken.
Bu gün çocuklar gördüm.
Babaları olmayan…
Kimi hiç tanımadan kaybetmiş…
Kimisi ise sonradan
Bir başka hüzündü…
Hiç tatmamak baba sevgisini
Bir başka zordu, babasız olmak.
Siz düşündünüzmü hiç?
Ne kadarda zor, babalar gününde
Babasız kalmak.
Bir Çocuk gördüm mezar taşında ağlar.
Bir çocuk gürdüm.
Babasına dualar okuyan…
Halil Aktaş 19Haziran babalar günü
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder