Gitme diyemezdim sana
Gitmiştin zaten
Ben hiç anlamadan
Sen hiç belli etmeden.
uçmuştun gönül kafesimden
Sonra bana onu anlattın hep
Sen anlattıkca buz tuttu yüregim
Sıbırya sahıllerine döndüm.
Gelincik çiçekleri hiç açmadı.
Belkide onlarda küskün renklere
Sen onu anlattın hep günlerce
Dinledim,
belki bin kere öldüm
Yandım kül oldum.
Buz tuttu bedenim,
titredim.
Ama dinledim
yangınlar oluştu yüregimde
Bogazım dügüm dügüm dü
en büyük dügüm nedir bilirmisin sen
söyliyeyim sen bilemezsin
Aşkta kaybedenin
yürekteki dügümüdür
Ve
En zor olan nedir hayatta
onuda söyliyeyim mi?
sevdiginin sana sevgilisini
anlatması,
Övmesi, yücelere çıkarmasıdır.
sevgi ısmarlama olmuyor işte.
bakkaldanda satın alınmıyor.
o istedigi yere savruluyor.
kaybedense her gün boguluyor
bin kere ölüyor.
Duyuyormusun, anlıyormusun
hissediyormusun.?
Ben seni sevdim
kimsenin sevemeyecegi kadar,
Yanarak,yıkılarak,
Aklıma her geldiginde yutkunarak
ne bileyim sevdim işte......
Halil Aktaş
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder